Op reis

Ik weet het nog goed. 15 jaar was ik. Met m’n handen boven m’n ogen en m’n neus tegen het raam gedrukt keek ik verlangend naar een poster. IJsland te paard stond er in grote letters opgedrukt. Een beeld met wapperende manen van stoere IJslandse paardjes in een leeg land deed mijn hartje sneller kloppen. Daar wilde ik naartoe als ik later groot was.

IJsland stal mijn hart toen ik 31 jaar was. Een meisjesdroom ging in vervuling. Met vijftien andere ruiters reed ik acht dagen door de ruige natuur van dit betoverende land. Een pijnlijk zitvlak en dito schouders nam ik op de koop toe. Die beproeving past precies bij de meedogenloze natuur. Daar waar de natuur nog echt natuur is.

Drie keer in verschillende seizoenen bezocht ik het land opnieuw. Zo ook afgelopen week waar je hier het beeldverslag van ziet. Extra dierbaar omdat ik deze reis met m’n vader maak. IJsland is voor mij een soort van tweede thuis.

Vergelijkbare onderwerpen