Wat opnieuw beginnen voor mij betekent

Gepubliceerd op 21 december 2021 om 20:57

Je komt van school en moet een studie kiezen. Iets internationaals, want dan kun je naar het buitenland. Wat langer dan gemiddeld zit je op de universiteit. Maar doorzetten zul je. Was HBO niet fijner geweest? Daarna solliciteren. Hup aan ’t werk, want je bent ‘te oud’ voor reizen. Vind je. Drie banen verder en dan neem je op een dag ontslag. Omdat je je eigen visie en kijk op het leven wilt delen. Dus daar zit je dan bij de Kamer van Koophandel. Een eenmanszaak is snel gestart. Vrijheid. Tot je er achter komt dat zelfstandig professional zijn ook niet altijd over rozen gaat en een paar keer iets nieuws probeert. Gaat failliet. Je krijgt hulp en krabbelt beetje bij beetje weer op.

 

Je trouwt, koopt een huis, maar ja, je raadt het al. De paden scheiden weer. Huurhuis en match met een soulmate vinden. Even wennen in de rol van aanleunmoeder. Opnieuw verhuizen, ontspullen, verhuizen. Bouwt samen een heel terrein om. Met moestuin, boomgaard, paddock paradise. Je hecht je aan dieren. Maar dan komt er die dag dat je daar weer afscheid van neemt. Sneller dan je denkt. Dag kinderdroom. Rouw, verdriet... En begint weer opnieuw.

Het zijn best wel wat veranderingen. Tenminste als deze zich in een jaar tijd zouden voordoen. Maar de meeste veranderingen gaan heel geleidelijk. Zijn gepland, vooruitgezien, spontaan genomen. Je weet dat ze er aan komen. Nodig ook. De onverwachte doen het zeerst. Die zijn ongepland. Gebeuren ‘zomaar’. Veranderen de koers die je dacht te gaan. Pas later begrijp je waarom.

 

Zelf heb ik voor menig verandering gestaan. Maar dat is ook logisch als je de 50 bent gepasseerd. Ik leer, val, auw, sta weer op en trek lering uit de ervaringen die ik opdoe.

 

Veranderen geeft soms onrust en zorgen, maar leert me ook om los te laten. Geeft onzekerheid maar ook opwinding en plezier. Soms een deuk in m'n zelfvertrouwen, maar ook inzichten die me verder brengen. En vooral die andere kant van angst, onzekerheid en zorgen, daar is het me om te doen. Het maakt me een sterkere persoonlijkheid. Het ruimt op. Mentaal, maar ook fysiek. Steeds dichter bij waar het voor mij om gaat. En daar kan geen diploma of titel tegen op. 


Stel je een nieuw begin uit omdat je er tegen opziet en weet je niet waar je moet starten? Of kun je nog geen afscheid nemen van het oude vertrouwde? Heel begrijpelijk, maar niet nodig. Want als je weet wat bij je past en welke stappen nodig zijn om het voor elkaar te krijgen, krijg je vanzelf zin om van start te gaan en te beginnen.