Bij de huiswerkbegeleiding schuift hij zijn stoel naar achteren, kijkt me aan en zegt het weer. Met een grijns, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is: “Komt goed.”
Dat vertrouwen bewonder ik. Zo vanzelfsprekend zeggen dat het goedkomt… ik zou er zelf ook wel wat meer van willen. Want eerlijk: vaak komt het ook wel goed.
Hij zit in mavo 4. Een belangrijk jaar, waarin hij zijn examens moet halen en een keuze moet maken voor wat hij daarna gaat doen. Ik ben dan ook benieuwd waar zijn vertrouwen op gebaseerd is. Heeft hij al een beeld van zijn toekomst? Weet hij wat hem interesseert en welke mogelijkheden daarbij aansluiten?
Ik stel hem alvast wat vragen om hem te helpen daar al eens over na te denken:
-
Waar word je enthousiast van? Wat doe je graag, ook als het niet hoeft?
-
Waar ben je goed in en wat gaat je van nature gemakkelijk af?
-
Wat vind je belangrijk in wat je later gaat doen?
-
Hoe ziet een dag eruit waarop jij met plezier aan het werk bent?
Zo krijgt zijn vertrouwen ook richting. Hij ontdekt wat hem interesseert, waar zijn kwaliteiten liggen en wat hij belangrijk vindt. Vanuit die inzichten kunnen we samen verder onderzoeken welke opleidingen bij hem passen.
