Als klein jongetje lag hij al onder zijn skelter. Hij zette de skelter op een stapel boeken van zijn ouders, zodat hij er zelf onder kon liggen en bekijken wat daar allemaal zat. Veel meer dan trappers en een ketting viel er nog niet te ontdekken, maar zijn nieuwsgierigheid was gewekt. Jaren later ligt hij nog steeds onder voertuigen. Alleen zijn het nu klassieke auto’s die hij soms vanaf een lege carrosserie, moertje voor moertje en draadje voor draadje, weer opbouwt.
We raken aan de praat op het schelpenpad van een camping. Hij vertelt over zijn opleiding tot automonteur, de klassieke Porsches waar hij later aan werkte en de verschillende werkgevers die volgden. Van een Opel Kadett tot een Ferrari: het merk maakt hem weinig uit. Het gaat hem om het restaureren, om van bijna niets weer iets te maken dat klopt en loopt zoals het hoort.
Een keer laat hij trots de onderkant van een gerestaureerde auto aan de eigenaar zien. Alles zit keurig recht en netjes op zijn plek. Té netjes, vindt de eigenaar. Bij zo’n oude auto hoort de bedrading juist wat schots en scheef te lopen. Hij kan er best weer wat bochtjes in maken, antwoordt hij. Inmiddels werkt hij vijf jaar als zzp’er voor een aantal vaste bedrijven. Een stap die hij, zegt hij met een grote glimlach, veel eerder had moeten zetten.
Wat je van jongs af aan graag doet, kan een mooie aanwijzing zijn voor een studie of beroep dat bij je past.
